เมื่อความรัก ที่เราหวังเอาไว้มาก ๆ ๆ

ได้มาจากเรา ไป มันเป็นอะไรที่

ทำใจได้ยากมาก ไม่อยากเจอกับการ

ต้องอยู่คนเดียวเพียงลำพัง

ไม่เคยคิดว่าเรื่องระหว่าง

เรานั้นจะเจอกับทางตัน

รักเคยมีให้กันมันอยู่ไหน

คนที่เคยรักเคยบอกว่าจะอยู่

ด้วยกันตลอดไป แล้วทำไมวันนี่

เทอถึงบอกว่าขออยู่คนเดียวตลอดไป

ชั้นผิดอะไร ทำไมไม่พูดทั้งๆที่

ชั้นก้อรักษาความรักของเราเปนอย่างดี

แต่ทำเทอถึงจากไป จากชั้น

เทอเคยบอกกับชั้นว่า รักชั้น

แล้วทำไมวันนี่มันไม่มีคำนั้นอีก

ชั้นเปลี่ยนไป หรือ เทอเปลี่ยนไป

พอแล้ว แหละไม่อยากจะเป็นแบบนี่แล้ว

ผูกผัน

นี่ใช่มั้ยอะไร ๆ ที่เคยคิดชีวิตที่มีแต่ชั้น

ต่อจากนี่คงตัวคนเดียวอย่างที่คิด

นี่หรือที่ใจต้องการ

นี่ใช่มั้ยที่ชั้นเคยฝันตลอดอยุ่ในใจ

ชีวิตที่ไม่มีเทอเหมือนมันขาดอะไรไป

ไม่เข้าใจ

เก็บเรื่องราวที่มันเก่าๆใส่กล่องไว้

มองเหนแล้วมันปวดร้าว

รูปถ่ายเมื่อตอนที่เราไปเที่ยวด้วยกัน

เมื่อตอนนั้นตอนนี่ยิ่งดูยิ่งเส้า

ไม่มีเสียงของใครของเค้าที่เราได้เคยฟัง

ไม่มีครายมาถามเหลือเพียงแต่ความทรงจำ

ที่ย้ำให้รูว่า เทอใช่มั้ยที่ชั้นใจของชั้นผูกผัน

และคือเทอเท่านั้นวันนี่พึงจะเข้าใจ

ไม่มีเทอมันคงเหงา ๆ ยิ้มเส้า ๆ บอกตัวเองไว้

นี่ไงโลกที่ไม่มีเทอแล้ว

ขาดเทอไปวันนี่จึงได้เจอความหมาย

ไม่มีเทอวันนี่ ชั้นถึงเข้าใจ

ลาจาก แต่ชั้นคงขอรักเทอ

เพื่อว่าวันพรุ้งนี่ พรุ้งนี่เทอจะกลับมาหาชั้น

กลับมารักอีกที่ ไม่ว่าจะนานเท่าไร

ก้อจะเทออย่างงี้เชื่อชั้นเถอะ

ขอให้เทอโชคดีกับอนาคตของเทอน่ะ

รักรอเทออยุ่ที่เดิมตรงที่ ๆ เปนของเรา